معرفت ناب

امام جواد(علیه السلام) فرمودند: سوگند به جانم، سزاوار است كه تو خوشحال باشى، اگر عمل نيك خود را حبط و پوچ نساخته باشى و يا بعداً حبط و پوچ نكنى!

شیعه عرض كرد: با اينكه من از شيعيان خالص شما هستم، چگونه عمل نيكم را حبط و پوچ مى كنم؟

امام جواد(علیه السلام) فرمودند: با همين سخنى كه گفتى، كارهاى نيك و انفاقهاى خود را حبط و پوچ نمودى(ادعاى شيعه خالص بودن، كار ساده اى نيست)

شیعه دوباره عرض كرد: بیشتر توضيح بدهيد..

امام جواد(علیه السلام) هم فرمودند: اين آيه را بخوان:

یا ايهاالذين آمنوا لاتبطلوا صدقاتكم بالمن والاذى : اى كسانى كه ايمان آورده ايد، بخششهاى خود را با منت و آزار، باطل نسازيد(سوره بقره – آیه 264)

شیعه عرض كرد: من به آن افراديكه صدقه دادم، منت نگذاشتم و آنها را آزار ننمودم..

امام جواد(علیه السلام) فرمودند: خداوند فرموده اند:

لاتبطلوا صدقاتكم بالمن و الاذى(بخششهاى خود را با منت و آزار، باطل و پوچ نسازيد)

نفرموده تنها منت و آزار بر آنانكه مى بخشيد، بلكه خواه منت و آزار بر آنان باشد يا ديگران..

آيا به نظر تو آزار به بخشش گيرندگان شديدتر است، يا آزار به فرشتگان مراقب اعمال تو و يا آزار به ما؟

شیعه عرض كرد: آزار به فرشتگان و آزار به شما، شديدتر است..

امام جواد(علیه السلام) فرمودند: تو فرشتگان و مرا آزار دادى و بخشش خود را باطل نمودى..

شیعه عرض كرد: چرا باطل كردم؟ و چگونه شما را آزار دادم؟

امام جواد(علیه السلام) فرمودند: اين كه گفتى: چگونه باطل نمودم با اينكه من از شيعيان خالص شما هستم؟ همين ادعاى بزرگ، ما را آزار داد..

سپس فرمودند: واى بر تو! آيا مى دانى شيعه خالص ما كيست؟ شيعه خالص ما حزبيل! مؤمن آل فرعون، و حبيب نجار صاحب يس و سلمان و ابوذر و مقداد و عمارهستند..

تو خود را در صف اين افراد برجسته قرار دادى و با اين ادعا فرشتگان و ما را آزردى..

آن شیعه به گناه و تقصير خود اعتراف كرد و استغفار و توبه نمود و عرض كرد: اگر نگويم شيعه خالص شما هستم پس چه بگويم؟

امام جواد(علیه السلام) فرمودند: بگو من از دوستان شما هستم، دوستان شما را دوست دارم و دشمنان شما را دشمن دارم..

او چنين گفت و از گفته قبلیش استغفار كرد، سپس امام جواد(علیه السلام) فرمودند: اكنون پاداش بخششهاى تو، به تو بازگشت و حبط و بطان آنها برطرف گرديد..

منبع مطلب: بحارالانوار/ جلد 68/ صفحه